اگر امروز بخواهیم با زنکشی بجنگیم، باید دو کار را همزمان کنیم: ساختار را افشا کنیم و احساس را ثبت. مبارزه حقوقی و سیاسی بدون بایگانی احساسات، به آمار فرو میغلتد؛ و بایگانی احساسات بدون ساختار، به اشک بیاثر. ترکیب این دو، همان چیزیست که روایت رابعه را از افسانه به سیاست میآورد.
یادداشت جمعه برای خبرنامه «ایراندرفت»
تجربهی بیستسالهی حرکتهای مردمی در مصر، بهویژه پس از خیزش ۲۰۱۱، شباهتهای قابل توجهی با چالشهای جنبشهای اعتراضی در ایران دارد. بررسی این شباهتها میتواند هشداری برای آیندهی ایران باشد.
این مقاله استدلال میکند که کارآمدی عملیاتی و کمـوـزیادِ تلفات و خسارات نمیتواند و نباید معیار مشروعیت اخلاقی یا حقوقی برای تهاجم نظامی به قصد تغییر یک حکومت باشد.
گفتگوی رادیو پیام با عبدی کلانتری و سیاوش شهابی